Saflığın bozulan terazisinin yüreğime ok gibi saplanmasından mı bu sarsıntı.
.
Hem kendim bencilim hem de başkasının bencilliğinden şikayetçiyim.
Yoksa... değil miyim?
En kötü ihtimal de bu ya.
Bencilliğin her tonu üstüme büyük geliyor...
.
Cioran'ın en kötü yanı, hep haklı çıkmasıdır. Yine de Cioran mı daha kötü, yoksa annemin kızgınken bana söyledikleri mi emin değilim.
.
Kediler gibi olmak isterdim.
Tüy yumağı kusar gibi içimdeki kiri çıkarı p atabilmek...
.
Bir katilin hassasiyetine hangi eşikten sonra varılır beni hep düşündürür...
.
Ona ağzını yüzünü dağıtmak istediğimi söyledim.
Bu ben miydim?
Yine de o anki hissim Dustin Hoffman'ın Straw Dogs'un finalindeki dönüşümüyle oldukça benzer.
.
Ne kaybettik?
Hiçbir şey.
Zaten kazanmamıştık.
.
Önceden öğretilmiş şeyleri, ezberletilmiş düşünceleri yıkmak kadar insanı büyüten, kendinden geçiren ve aydınlığa erdiren ne vardır?
Gregor Samsa da böyle bir dönüşüm yaşamıştır. Ama onun sorunu bir böcek olmasıdır.
Paradoks.
.
Ya Samsa'yı kimse bulmasaydı?
...
